Aeaaeeooaeu ?aneiaeeu Iiooee?o TAR
 Αρχική    Ποιοί είμαστε    κονTaRομαχίες (forum)    σύνδεσμοι    επικοινωνήστε μαζί μας     ακούστε...
MUSIC IN A ROOM (*το Blog του Βασίλη Τζαβάρα*)
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Επόμενη
 
Αυτή η συζήτηση έχει κλειδώσει, δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε, να απαντήσετε ή να επεξεργασθείτε θέμα σ' αυτή   Αυτή η Θ.Ενότητα έχει κλειδώσει, δεν μπορείτε να απαντήσετε ή να επεξεργασθείτε συζήτηση σ' αυτή    tar.gr Αρχική σελίδα του forum -> Αρχείο παλαιότερων Blog
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Μάϊ 15, 2008 1:48 pm    Θέμα δημοσίευσης: MUSIC IN A ROOM (*το Blog του Βασίλη Τζαβάρα*) Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Μάης 2008 (Καλό Ξημέρωμα)

Με αφορμή τόσο το κείμενο του Κώστα Γρηγορέα «Ο Μάης του ΄68, δυο τραγούδια κι ένα σκίτσο» όσο και την τελευταία «Ημερολογιακή σημείωση προσωπικού ύφους» του Νότη Μαυρουδή θέλησα να καταθέσω κι εγώ ένα μικρό σχόλιο για την 40η επέτειο από το Μάη του ΄68.

Ανήκω σε μια γενιά που μεγάλωσε με τον απόηχο του ΄68. «Κληρονόμησα» από τους γονείς μου μια ασπρόμαυρη αφίσα από τα γεγονότα στο Παρίσι, ένα τριπλό βινύλιο από τη συναυλία του Woodstock και έχω αναμνήσεις από τις γιορτές του σχολείου για το Πολυτεχνείο (όταν ακόμα το Πολυτεχνείο ήταν κάτι σχετικά πρόσφατο, άρα ζωντανό).

Μπορεί οι άνθρωποι της γενιάς μου να μην έχουν ζήσει από κοντά όλα αυτά τα γεγονότα, κάποιοι όμως κρατούν ακόμη μια στάση ρομαντική απέναντι σε αυτά. Παρόλες τις διαψεύσεις, ή την απογοήτευση και κυρίως την λαίλαπα του ’80, του ’90 και του ’00 και παρόλο που η αποδόμηση και η ισοπεδωτική απομυθοποίηση είναι της μόδας, ψάχνω στο youtube και βρίσκω το “We shall overcome”:

http://www.youtube.com/watch?v=TmR1YvfIGng
http://www.youtube.com/watch?v=kGU-VFLXVms&feature=related

Καλό ξημέρωμα...

Βασίλης Τζαβάρας (Μάης 2008)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Μάϊ 15, 2008 9:15 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Μusic in a room 1 a


Σχετικά με την απομάκρυνση του Στέλιου Κούλογλου από την κρατική τηλεόραση, συμφωνώ με το σχόλιο του Νότη.

Κι επειδή υπάρχουν δίπλα μας εξαιρετικοί άνθρωποι χωρίς την προβολή που έχει ο κος Κούλογλου, σας προτείνω μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στην Καθημερινή ο Γιώργος Κοντραφούρης:
http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_qsite2_24_12/05/2008_232270

Είχα πολύ καιρό να ακούσω τόσο απλά, κάποιες αλήθειες γύρω από τη μουσική στην Ελλάδα. (να σημειώσω ότι ο Κοντραφούρης έχει φύγει από την Ελλάδα και ζει στο Ελσίνκι)

Ιδού ένα μικρό δείγμα:
http://www.youtube.com/watch?v=VSUa_KLMVmU&feature=related

Καλό ξημέρωμα...

Βασίλης Τζαβάρας
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Μάϊ 18, 2008 10:55 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 2

Μετά από μια σχεδόν καλοκαιρινή Κυριακή, επέστρεψα στο δωμάτιο με τη μουσική.
Λίγο πιο πρίν είχα τη χαρά να παρακολουθήσω τη συναυλία της Σαβίνας Γιαννάτου με τον "δικό" μας Κώστα Γρηγορέα και τον (εκτός των άλλων- project 37) Χάρη Λαμπράκη. Η σύμπραξη των δύο ντουέτων (Γιαννάτου-Γρηγορέας και Γιαννάτου-Λαμπράκης) ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, ο ήχος εξαιρετικός και η μουσική κύλησε αβίαστα παρά την πολυκοσμία, τη ζέστη και το (συγχωρέστε με) κάπως "άσχετο" κοινό. Επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά πόσο πολύ ταιριάζει ο ήχος της κιθάρας με το νέυ και αυτών των δύο με την ανθρώπινη φωνή.

Διαβάζω στο τελευταίο τεύχος του Jazz & Τζαζ για τον πρόσφατο θάνατο του Teo Macero (1925-2008). Ο Macero είναι υπεύθυνος ως παραγωγός για κάποιους από τους σημαντικότερους δίσκους στην ιστορία της jazz. Όπως τα "Kind of blue", "In a silent way" και"Bitches brew" του Miles Davis. Θα επανέλθω.

Καλό ξημέρωμα...

Βασίλης Τζαβάρας
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Μάϊ 21, 2008 8:31 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 3

Από τον Βγενόπουλο στην Καλομοίρα και από τον Κούγια σε γνωστό "αριστοφανικό" ηθοποιό να δηλώνει σε τηλεοπτική εκπομπή ότι "το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι οι κουλτουριάρηδες...
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να αξιοποιήσω το κουμπί που κλείνει την τηλεόραση και να πάω καμιά βόλτα.

Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι σαν τον Παντελή Μπουκάλα που αρθρογραφεί στην "Καθημερινή" ή κάποια σχήματα σαν την Ομαδική Απόδραση και βγαίνω έστω για λίγο απ' τη θλίψη που μου προκαλεί η τηλεοπτική καθημερινότητα.

Καλό ξημέρωμα...

Βασίλης Τζαβάρας
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Μάϊ 22, 2008 1:43 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος


Music in a room 4
Στην υγειά μας!

Χθες τ' απόγευμα από τη συχνότητα του 105,5 αναρωτιόταν ο Βαγγέλης Βέκιος, τί είναι χειρότερο άραγε να καίνε το εθνικό μας σύμβολο κάτι "παιδιά" έξω από το πολυτεχνείο ή να κυματίζει με ενθουσιασμό η γαλανόλευκη τη βραδιά της eurovision υπό τους ήχους της Καλομοίρας??
Εθνικό ζήτημα λοιπόν αν θα περάσει η Ελλάδα στο μεγάλο τελικό της eurovision και τεράστια εθνική επιτυχία ο μη αποκλεισμός της εθνικής μας Καλομοίρας...

Περαστικά μας.

διαβάστε εξαιρετικό σχόλιο στη σημερινή Καθημερινή:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_36_22/05/2008_270824

Καλό ξημέρωμα...

Βασίλης Τζαβάρας
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Μάϊ 22, 2008 11:22 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 4a

Θυμήθηκα την σκηνή από την ταινία "Blues Brothers" όπου το συγκρότημα φτάνει στο μπαρ να παίξει και ρωτάει ο ένας από τους μουσικούς τον ιδιοκτήτη "Τί είδος μουσικής παίζεται εδώ?" και ο ιδιοκτήτης απαντάει "Και τα δυο είδη, και country και western" (!)

Αυτή την αίσθηση έχω τις τελευταίες μέρες και με τη μουσική στην Ελλάδα "Τί μουσική παίζεται εδώ"? - και απαντάει ο τηλεορασάκιας "Μα και τα δυο είδη, και τσιφτετέλι και ποπ!!!"

και μην ξεχνιόμαστε, τα άλλα είναι κουλτουριάρικα και περίεργα...

Καλό ξημέρωμα

Βασίλης Τζαβάρας

Συμπληρώνω κάτι μικρό που μόλις βρήκα ως απάντηση στα παραπάνω:
http://www.youtube.com/watch?v=kupKfBbqaoo&feature=related
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Μάϊ 23, 2008 10:13 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Μusic in a room 5

Ακούω στο ραδιόφωνο τη διαφήμιση για τις παραστάσεις του Philip Glass πάνω σε ποίηση του Leonard Cohen, που θα πραγματοποιηθούν στο Badmington. Η διαφήμιση αυτή καθεαυτή είναι λίγο παραπλανητική (αφήνει περιθώρια παρερμηνείας) εύκολα μπορεί κάποιος να καταλάβει ότι η "σύμπραξη" Glass - Cohen θα γίνει επί σκηνής, πράγμα που δεν είναι αλήθεια...
Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα συζήτησης.
Οι παραστάσεις αυτές θα πρέπει να έχουν πολύ ενδιαφέρον.

Θυμήθηκα λοιπόν τον εξαιρετικό δίσκο που είχε βγάλει ο Glass με τον Allen Gingsberg και την επίσκεψη του Gingsberg στην Αθηνά πραγματοποιώντας μάλιστα και μια εμφάνιση την οποία δυστυχώς είχα χάσει.
Και σημειώνω από τώρα ότι ο Leonard Cohen θα δώσει μια συναυλία στο θέατρο Λυκαβηττού στα τέλη Ιουλίου.

Καλοκαίριασε απότομα και ήδη σκεφτόμαστε τις καλοκαιρινές συναυλίες (άλλη μια είναι αυτή του Ornette Coleman) μα κυρίως σκεφτόμαστε από τώρα διακοπές. Δυστυχώς είναι ακόμα πολύ νωρίς...

Καλό ξημέρωμα

Βασίλης Τζαβάρας
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Μάϊ 26, 2008 11:48 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 6

Από τη μιά ήταν ένα βινύλιο με μαύρο εξώφυλλο με μια φωτογραφία λίγο θολή και σέπια. Ο τίτλος: Songs of Leonard Cohen. Από την άλλη, μια κασέτα, με τους τίτλους γραμμένους στο χέρι. Ο τίτλος: Leonard Cohen - The Future.
Στην αρχή τ' άφησα στην άκρη γιατί το πρώτο μου φάνηκε μονότονο και υποτονικό και το δεύτερο πολύ "light", λίγο Pop (λόγω ενορχήστρωσης).

Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια για να ανακαλύψω, έναν εξαιρετικό τραγουδοποίο, ένα μοναδικό ποιητή-στιχουργό. Αυτές τις μέρες λοιπόν που βομβαρδιστήκαμε όλοι από αυτόν τον διαγωνισμό "βλημάτων" όπως εύστοχα έγραψε ο Κώστας, από αυτόν τον διαγωνισμό "τραγουδιού" όπως λένε ακόμα κι απόψε οι διάφοροι τηλεοπτικοί, αυθόρμητα επέστρεψα στον Cohen και στον πρώτο δίσκο του καναδού τραγουδοποιού. Άκουσα και ξανάκουσα το Suzanne, το Sisters of mercy και το One of us cannot be wrong...

Για κοίτα λοιπόν, τραγούδι δεν είναι να κουνάς τα οπίσθια σου, να επιδεικνύεις τα στήθη σου και να λικνίζεσαι υπό τους ήχους μιας λούπας, αλλά μάλλον κάτι πολύ πιο απλό, πιο αληθινό...

Αν κάτσεις παραπάνω στον ήλιο και καείς, θα χρειαστεί να βάλεις γιαούρτι πάνω στην καμμένη πλάτη σου, το γιαούρτι βέβαια μπορείς κάλλιστα να το πετάξεις στα μούτρα όλων αυτών των αστείων, αλλά κινδυνεύεις να γίνεις και 'συ γελοίος, το γιαούρτι μπορείς βέβαια να το φας, θα κάνεις δίαιτα, αποτοξίνωση.

Αποτοξίνωση λοιπόν από όλη αυτή την βλακεία, από όλα αυτά τα νυμφίδια και τα τεκνά που υποτίθεται ότι τραγουδούν. Είμαι εθνικά υπερήφανος???
Δε νομίζω, για τις επόμενες μέρες θα γίνω καναδός και θα ακούω μόνο Cohen.

Τέλος, το πιο πετυχημένο που άκουσα τις τελευταίες μέρες είναι η διασκευή παρωδία του "Secret combination" σε "Endless masturbation".

Kαλό ξημέρωμα...

http://www.youtube.com/watch?v=aPUFZvkagas

http://www.youtube.com/watch?v=Zqu3U05tkAw
http://www.youtube.com/watch?v=RLq7Aqd_H7g&feature=related
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Μάϊ 30, 2008 12:05 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 7

Αφού κουράστηκα, κατάφερα να κλείσω την τηλεόραση. Μια νυχτερινή βόλτα στο youtube μπορεί να λειτουργήσει "ευεργετικά".

Άρχισα να ψάχνω και εκτός μουσικής, βίντεο με συνεντεύξεις και βρήκα τα εξής:
1) συνέντευξη του Bergman http://www.youtube.com/watch?v=sjGw9p--t7A
2) συνέντευξη του Tarkovsky http://www.youtube.com/watch?v=Iw1XbE2f304
3) συνέντευξη του Cage http://www.youtube.com/watch?v=DnrZlnDg7ts

Συνειδητοποιώ λοιπόν ότι υπάρχουν τόσα σημαντικά πράγματα δίπλα μας πλέον, που είναι τόσο εύκολο να κλείσω τ' αυτιά μου και να μην ακούω τη σαχλαμάρα που εισβάλει από το ανοιχτό παράθυρο. Ο δρόμος είναι ανηφορικός και παρόλο που καλοκαίριασε είναι σα να έχει χιονίσει. Φωτεινές εξαιρέσεις, μπλέ στίγματα μέσα στο μαύρο της νύχτας και μια σκιά που απολαμβάνει τον ίσκιο της...

Τ' απόγευμα άκουσα από το ραδιόφωνο ότι πέθανε ο Άγγελος Ελεφάντης (διευθυντής και εκδότης του "Πολίτη") μια εικόνα κρατώ, (τα γραφεία του "Πολίτη" είναι εδώ στη γειτονιά) βράδυ αργά να περνώ έξω από γραφείο του και να τον βλέπω σκυμένο να διαβάζει ή να γράφει. Μια εικόνα με το χρώμα της επιμονής.

Καλό ξημέρωμα...
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Ιούν 02, 2008 12:33 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 8

Μετά από μερικές βραδυνές περιπλανήσεις στην καλοκαιριάτικη Αθήνα. Προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά.
Έχω παραγγείλει απ' το ίντερνετ δυο CD του Lou Reed τα οποία περιμένω εν αγωνίως για να αρχίσω να γράφω ένα κέιμενο γι' αυτόν (παρακάμπτοντας για λίγο το δεύτερο μέρος για τον Dylan).

Ξέχασα να σημειώσω ότι πέθανε την προηγούμενη βδομάδα ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Sydney Pollack. Τον θυμάμαι να σκηνοθετεί το έξοχο "Οι 3 μέρες του Κόνδορα" και να παίζει εξαιρετικά στο "Παντρεμένα ζευγάρια" του Woody Allen.
Για περισσότερες πληροφορίες : http://www.imdb.com/name/nm0001628/

Το άλλο Σάββατο έρχεται για συναυλία στο Λυκαβηττό ο Nick Cave, έβγαλαν καινούργιο CD οι Portishead, περιμένω επίσης ένα λεύκωμα για την ECM και τους 2 τελευταίους δίσκους του Philip Catherine...

Προσπαθώ να βάλω το μυαλό μου σε μια σειρά.

Δυστυχώς δε μπόρεσα να πάω καθόλου στο Euro Jazz Festival στο Γκάζι, δυστυχώς έπιασε ζέστη αρκετή. Η νύχτα όμως μπορεί να γίνει ξαφνικά ευχάριστη όταν εισβάλλει αυτό το ύπουλο αεράκι κι όταν από το ανοικτό παράθυρο δεν ακούγεται μόνο θόρυβος αλλά και ομιλίες. Πριν μερικές ώρες ακουγόταν ο απόηχος μιας ακουστικής κιθάρας να παίζει blues. Κοντοστάθηκα για λίγο μήπως ακούσω και λίγο φωνή. Δειλά άνοιξα το πιάνο κι έπαιξα δυο ακκόρντα συνοδεύοντας εξ αποστάσεως τον bluesman γείτονα. Και μετά σιωπή.

Καλό ξημέρωμα...

Βασίλης Τζαβάρας 1-6-08
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Ιούν 02, 2008 11:46 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 9

Mου έκαναν εντύπωση οι κόντρες που έλαβαν χώρα σε κάποιο γειτονικό σημείο αυτού του φόρουμ. Όπως μου κάνει εντύπωση πώς κάποιοι φίλοι μουσικοί δεν έχουνε έρθει ποτέ σε live που έχω κάνει τα τελευταία 10 χρόνια.

Τελικά, αυτό που μου κάνει πάντα εντύπωση, είναι πώς είναι δυνατό άνθρωποι που βρίσκονται στην ίδια όχθη, να τσακώνονται ή να μην τα "βρίσκουν" παρόλο που μοιράζονται την ίδια ματιά, την ίδια ή αντίστοιχη αγωνία.

Είμαι σίγουρος ότι αν κάποια jazz σχήματα υποστήριζαν το ένα - το άλλο, η jazz σκηνή θα ήταν άλλη σήμερα...

Μάλλον όλοι οι μουσικοί χρειαζόμαστε ντιβάνι (αγαπητέ μου Κώστα όπως σωστά λες ) ...

Έχουμε πιο πολλά πράγματα να μοιραστούμε από ότι έχουμε να χωρίσουμε.

Πρίν από λίγο φύσαγε, το πήγαινε για βροχή. Ευχόμουν να βρέξει, αλλά δε μου ΄κανε τη χάρη. Διαλέγω ήχους για σιωπή ελπίζοντας κάτι από κοινού.

Καλό ξημέρωμα

Βασίλης Τζαβάρας 2-6-08
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιούν 03, 2008 11:38 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 10

Ποτέ δε μου άρεσε ο Sinatra και μάλιστα αναρωτιόμουν πώς είναι δυνατό να έχει κάνει τόσο μεγάλη επιτυχία (την ίδια απορία είχα και για τον Presley αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Η φωνή του μου φαίνεται ξύλινη, δύσκαμπτη. Μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που το σοβαρό γαλλικό περιοδικό "Jazz magazine" του είχε αφιερώσει ολόκληρο τεύχος με τον βαρύγδουπο τίτλο "The voice".
Στην πορεία όμως συνειδητοποίησα, ψάχνοντας, διαβάζοντας κι ακούγοντας ότι ο Sinatra ήταν "rock star" πολύ πριν το rock 'n' roll και τυ rock, ότι στην ουσία εξέφρασε μια ολόκληρη εποχή. Ήταν ο πρώτος τραγουδιστής που κατάφερε να είναι τόσο δημοφιλής (πολύ πετυχημένος και σαν ηθοποιός).
Πάντως θυμάμαι ότι ως πιτσιρικάδες τρελαινόμασταν με την παρακάτω διασκευή - παρωδία:

http://www.youtube.com/watch?v=WIXg9KUiy00&feature=related

κι επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι και μας χρειάζεται πολύ χιούμορ, κλείνω με αυτό:

http://www.youtube.com/watch?v=fsHk9WC7fnQ

Καλό ξημέρωμα.

Βασίλης Τζαβάρας 3-6-08
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιούν 04, 2008 10:55 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 11

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου έχει κάνει περισσότερο εντύπωση στη δολοφονία του γνωστού ηθοποιού Νίκου Σεργιανόπουλου. Το έγκλημα αυτό καθεαυτό - που θυμίζει λίγο Τζέιμς Ελρόι και λίγο αστυνομική αμερικάνικη ταινία; Το γεγονός ότι το θύμα ήταν τηλεοπτικός αστέρας; Η σεναριολογία που μπλέκει μαφίες, ναρκωτικά κλπ;
Ή απλά ο θάνατος;

Αντί σχολίου:
http://www.youtube.com/watch?v=JEzpg5YiKTU&feature=related

Καλό ξημέρωμα

Βασίλης Τζαβάρας 4-6-08
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Ιούν 06, 2008 11:26 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 12

Τη μια φορά κάνεις ένα live και έχει πολύ λίγο κόσμο, τόσο λίγο που αναρωτιέσαι... παρόλα αυτά περνάς καλά και συνειδητοποιείς ότι η μουσική ρέει αβίαστα αποκτώντας σχεδόν θεραπευτικό χαρακτήρα. Την επόμενη φορά κάνεις ένα άλλο live κι έχει πολύ κόσμο ο οποίος είναι όμως απίστευτα θορυβώδης, δεν σε σέβεται καθόλου, σε αποσυντονίζει κι αυτό έχει αντίκτυπο στην ίδια τη μουσική.

Κοιμάμαι ανήσυχα, βλέπω δυσάρεστα όνειρα και ξυπνώ με μια γεύση στυφή. Οι μικροί χώροι που μας εξέθρεψαν ("οι μουσικές σκηνές") μικρύναν κι άλλο?? Φταίνε οι μαγαζάτορες, φταίμε εμείς, οι υπόλοιποι του χώρου ή το κοινό που δεν ξεμυτίζει από τη θαλπωρή του σπιτιού του? Κι όταν τελικά θα μπεί στον κόπο να έρθει, θα είναι αδιάφορ, μουδιασμένο?

Ερωτήματα που τριγυρνούν στο μυαλό εδώ και χρόνια, σχεδόν απ' την αρχή αυτής της περιπέτειας.

Εδώ θυμάμαι ένα κείμενο του Μάκη Χοϊδά με τίτλο "Αναζητείται κονό για συναυλίες διαμάντια" http://www.tar.gr/content/content.php?id=550 ή την πιο πρόσφατη παρέμβαση του Νότη Μαυρουδή με τίτλο "Η διαμόρφωση ακροατηρίου της κιθάρας" http://www.tar.gr/content/content.php?id=1324

Κι όταν φίλοι γκρινιάζουν ή παραπονιούνται ότι κάπου έπαιξαν και δεν είχαν κόσμο τους ρωτώ εσύ σε πόσα live πήγες τον τελευταίο μήνα??...

Υπάρχει και μια πλάκα μεταξύ των μουσικών που λέει ότι αν οι θεατές είναι έστω ένας περισσότερος από τον αριθμό των μελών του σχήματος που παίζει τότε η συναυλία είναι "πετυχημένη"...

Γιατρέ μου αρχίζω να χάνω τον ειρμό μου.
Συγχωρέστε με όλα αυτά κάνουν διαρκώς κύκλους, δε σταματούν.
Εξαιρετικά συγκροτήματα φτιάχνονται και ξεκινούν να εμφανίζονται ζωντανά, όσο αντέξουν, όσο συνεχίζουν να επιμένουν...

Και μετά? Και μετά τί??

Τέλος, επειδή σε κάποιο άλλο σημείο του φόρουμ συζητούσαμε με τον Κώστα τον Γρηγορέα για το jazz τραγούδι μόλις θυμήθηκα αυτά:

http://www.youtube.com/watch?v=7IYTx60s07A&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=tAv1FDpdnmE

Καλό ξημέρωμα

Βασίλης Τζαβάρας 6-6-08
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Βασίλης Τζαβάρας



Εγγραφή: 16 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 184

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιούν 08, 2008 12:51 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



Music in a room 13

Εντυπώσεις από την πρώτη - για φέτος - συναυλία στο Λυκαβηττό, Nick Cave & The Bad Seeds

Ο Nick Cave είναι ξεχωριστός, είναι ένας Rock Star, ξέρει - μετά από τόσα χρόνια - πώς να εμφανίζεται, πώς να τραγουδάει, πώς να παίζει με το κοινό, πώς να επιζητά την ανταπόκριση του κοινού, είναι χαρισματικός, είναι σπάνιος.
Είναι ταυτοχρόνως ανθρώπινος, "κοινός θνητός". Εκνευρίζεται, χαμογελάει, ξεχνάει στίχους και στέκεται έστω και στιγμιαία λίγο αμήχανα. Τον προδίδει η φωνή του κι απολογείται για μια στιγμή.
Ο Nick Cave όμως τραγουδά και παίζει με μια εξωπραγματική ένταση, είναι επί σκηνής και ιδρώνει.
Κρατώ ένα από τα τελευταία encore που είπε, το "Into my arms" (Διονύση συγχώρεσέ με, δεν έχει καμία μα καμία σχέση με το "Χέρια αδειανά").

Ο Λυκαβηττός (το θέατρο εννοώ) είναι ότι καλύτερο υπάρχει στην Αθήνα για τέτοιου είδους συναυλίες. Ξεκινάς με την ανάβαση του λόφου και στην πορεία υπάρχει πάντα το φεγγάρι που φαίνεται. Κι ο κόσμος που έρχεται είναι διψασμένος...

Θυμάμαι την πρώτη συναυλία που είχα παρακολουθήσει στον Λυκαβηττό (ήμουν μαθητής Λυκείου). Carlos Santana. Έπαιζε μαζί του ένας σαξοφωνίστας ο οποίος μας είχε σπάσει τα νεύρα, είχαμε πάει - ως πιτσιρικάδες που σέβονται τον εαυτό τους - να ακούσουμε τα σόλα του Santana και όχι κάποιον "φλύαρο" τζαζίστα. Αργότερα έμαθα ότι ο εν λόγω σαξοφωνίστας ήταν ο Wayne Shorter...

Άσχετο, κατηφορίζοντας προς το σπίτι, βλέπω τον Λεωνίδα Κύρκο να επιστρέφει σπίτι του. Προς στιγμή θέλω να του μιλήσω, να τον καληνυχτίσω. Κοντοστέκομαι κοιτάω αλλά διστάζω, συνεχίζω το δρόμο μου...

Καλό ξημέρωμα.

Βασίλης Οδ. Τζαβάρας 7-6-08
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Αυτή η συζήτηση έχει κλειδώσει, δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε, να απαντήσετε ή να επεξεργασθείτε θέμα σ' αυτή   Αυτή η Θ.Ενότητα έχει κλειδώσει, δεν μπορείτε να απαντήσετε ή να επεξεργασθείτε συζήτηση σ' αυτή    tar.gr Αρχική σελίδα του forum -> Αρχείο παλαιότερων Blog Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Επόμενη
Σελίδα 1 από 9

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 

Powered by phpBB